شماره ۲۲ - کسی که عشق تو ورزید با فراغ نرفت

کسی که عشق تو ورزید با فراغ نرفت
دلش چو لاله پر از خون و جز بداغ نرفت ۱

چه نافه ها که در آن زلف عنبر افشان نیست
که خاک شد تن و بوی تو از دماغ نرفت ۲

به نور روی تو بگذشت دل از آن خم زلف
چرا که کس به شب تار بی چراغ نرفت ۳

از آن دمی که لبت بوسه داد بر لب جام
صفای لذت آن از دل نفاغ نرفت ۴

چو شاهدی گل رخسار و خط قد تو دید
ز خاک کوی تو دیگر بسوی باغ نرفت ۵