هوش مصنوعی:
این شعر از درد عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. شاعر از تیغ ستم، آه سوزنده، و خدنگهای عشق که دلش را میدرد، یاد میکند. او از ویرانی خانه دلش به دلیل سیل غم و تأثیر آتش عشق بر عقل و خرد مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۰ - تا به تیغ ستم اندر دل من چاک انداخت
تا به تیغ ستم اندر دل من چاک انداخت
آه سوزنده من شعله در افلاک انداخت ۱
هر خدنگی که بزد بر دل پر درد مرا
کشته سرو روان سایه براین چاک انداخت ۲
مکشم از جگر خسته من پیکان را
کز سر ناز از آن غمزه بی باک انداخت ۳
خانه مردم چشمم همگی ویران شد
بس که غم سیل در آن خانه غمناک انداخت ۴
شاهدی عقل و خرد را همگی درهم کرد
آتش عشق تو چون شعله در ادراک انداخت ۵
آه سوزنده من شعله در افلاک انداخت ۱
هر خدنگی که بزد بر دل پر درد مرا
کشته سرو روان سایه براین چاک انداخت ۲
مکشم از جگر خسته من پیکان را
کز سر ناز از آن غمزه بی باک انداخت ۳
خانه مردم چشمم همگی ویران شد
بس که غم سیل در آن خانه غمناک انداخت ۴
شاهدی عقل و خرد را همگی درهم کرد
آتش عشق تو چون شعله در ادراک انداخت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - دل بسی گردید چون زلف تو دلداری نیافت
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - از عنبرت غبار چو بر یاسمین نشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.