شماره ۳۴ - خوش بود که تیرش به دل ما گذری داشت

خوش بود که تیرش به دل ما گذری داشت
وان چشم هم از غمزه به سویش نظری داشت ۱

آورد صبا وقت سحر مژده دیدار
گویا که دعای سحر ما اثری داشت ۲

بگریست بر احوال درونم همه شب شمع
او هم مگر از سوز دل من خبری داشت ۳

سر در قدم پیر خرابات نهادیم
زان رو که ره خلو تیان درد سری داشت ۴

شد شاهدی اندر ره معشوق روانه
کاین راه بهر مرحله خوف و خطری داشت ۵