هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد و رنج عشق و جدایی سخن میگوید. شاعر از دلهایی که به خار عشق آغشته شدهاند، اشکهای نریخته، و عقلهایی که زیر بار نفس خم شدهاند، یاد میکند. همچنین، اشارهای به ناپایداری دنیا و تقسیمهای ازلی دارد که در دل ما آرامش نمیگذارد. در نهایت، شاعر از غم روزگار و عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند رنج عشق و ناپایداری دنیا نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۶ - آنکو دل خود به خار ننهاد
آنکو دل خود به خار ننهاد
گل گل شد و در کنار ننهاد ۱
اشکی که به خاک ره نیامیخت
سر در قدم نگار ننهاد ۲
عقلی که به زیر بار نفس است
از کار نماند بار ننهاد ۳
از کار جهان چو دل بپرداخت
پا در ره کار بار ننهاد ۴
قسام ازل چو کرد قسمت
اندر دل ما قرار ننهاد ۵
تا شاهدی از غم تو برشد
دل بر غم روزگار ننهاد ۶
گل گل شد و در کنار ننهاد ۱
اشکی که به خاک ره نیامیخت
سر در قدم نگار ننهاد ۲
عقلی که به زیر بار نفس است
از کار نماند بار ننهاد ۳
از کار جهان چو دل بپرداخت
پا در ره کار بار ننهاد ۴
قسام ازل چو کرد قسمت
اندر دل ما قرار ننهاد ۵
تا شاهدی از غم تو برشد
دل بر غم روزگار ننهاد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - هر سر که بوی سنبل تو در دماغ داشت
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - جان ز تن رفت و دل اندر عقد گیسویت بماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.