شماره ۴۰ - دانی که جان به فکر لبت در چه حال بود

دانی که جان به فکر لبت در چه حال بود
گه غرق آب کوثر و گه در زلال بود ۱

خال سیه ز روی ملاحت بر آن جبین
گویی به بام کعبه معنی بلال بود ۲

با آنکه عقل موی شکافد خرد ندید
در حل مشکلات دهان تو لال بود ۳

در نسبت جمال تو حیران شدند خلق
زیرا که حسن طلعت تو بی مثال بود ۴

با ذره دهان توام حیرتی گذشت
کانجا نه عقل و فهم و خرد ر ا مجال بود ۵

اندر خیال موی میان تو شاهدی
مجنون صفت همیشه خیا لش محال بود ۶