هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و جذبههای آن سخن میگوید. او از تأثیرات عمیق عشق بر دل و عقل، ناتوانی خرد در برابر تقدیر، و جنون ناشی از عشق صحبت میکند. همچنین، اشارهای به درمان ناپذیری درد عشق و تسلیم شدن در برابر جمال معشوق دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند 'جنون' و 'درد عشق' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارند.
شماره ۴۶ - چو جان خیال لبش در درون بگرداند
چو جان خیال لبش در درون بگرداند
درون پرده دلم را به خون بگرداند ۱
اگر چه عقل به تدبیر میکشد دل را
فسون چشم تواش با فنون بگرداند ۲
خرد که موی شکافد به فن و دانش و هوش
قضای سابق و تقدیر چون بگرداند ۳
طبیب درد سر خود همی دهد هیهات
که با دوار دماغ این جنون بگرداند ۴
چو شاهدی به رخت عشق از فسانه نباخت
چگونه رخ ز غمت با فسون بگرداند ۵
درون پرده دلم را به خون بگرداند ۱
اگر چه عقل به تدبیر میکشد دل را
فسون چشم تواش با فنون بگرداند ۲
خرد که موی شکافد به فن و دانش و هوش
قضای سابق و تقدیر چون بگرداند ۳
طبیب درد سر خود همی دهد هیهات
که با دوار دماغ این جنون بگرداند ۴
چو شاهدی به رخت عشق از فسانه نباخت
چگونه رخ ز غمت با فسون بگرداند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵ - با آنکه درین سینه ز زخم تو بسی بود
گوهر بعدی:شماره ۴۷ - هر لحظه بر دلم ز تو گر صد بلا رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.