هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دلتنگی برای معشوق سخن میگوید. او از حبس در قفس زندگی و آرزوی بازگشت به جایگاه واقعی خود میگوید و عشق را به عنوان نور دیده و جان خود توصیف میکند. همچنین، به داستانهای عاشقانه مانند فرهاد و شیرین اشاره میکند و از معشوق میخواهد که او را ببخشد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'تیغ برکش بکش مرا' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۸۶ - مرغ دل راست عزم مسکن خویش
مرغ دل راست عزم مسکن خویش
خاطرش می کشد به گلشن خویش ۱
چند باشد درین قفس محبوس
نیست جایش بجز نشیمن خویش ۲
جان من چون لب تویاد آرم
پر کنم من ز لعل دامن خویش ۳
گر نه فکر تو قصد جان من است
چیست مو جب به لب گزیدن خویش ۴
شمع روی تو نور دیده ماست
رد مکن دیده را ز دیدن خویش ۵
لب شیرین چو کام خسرو شد
ماند فرهاد و کوه کندن خویش ۶
تیغ برکش بکش مرا و مپرس
گنه شاهدی به گردن خویش ۷
خاطرش می کشد به گلشن خویش ۱
چند باشد درین قفس محبوس
نیست جایش بجز نشیمن خویش ۲
جان من چون لب تویاد آرم
پر کنم من ز لعل دامن خویش ۳
گر نه فکر تو قصد جان من است
چیست مو جب به لب گزیدن خویش ۴
شمع روی تو نور دیده ماست
رد مکن دیده را ز دیدن خویش ۵
لب شیرین چو کام خسرو شد
ماند فرهاد و کوه کندن خویش ۶
تیغ برکش بکش مرا و مپرس
گنه شاهدی به گردن خویش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۵ - خواهم امروز عتابی بکنم با دل خویش
گوهر بعدی:شماره ۸۷ - مرا خوش است به درد خود و جراحت خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.