هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از دیدار معشوق، لذتهای زندگی، و نیاز به عشق و بخشش سخن میگوید. او از موسیقی، گل، و لحظات ناب با یار نازنین یاد میکند و در نهایت به عفو و بخشش الهی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۷ - آمد نگار بر در دل دیده باز کن
آمد نگار بر در دل دیده باز کن
بنشین به عیش و در ز رقیبان فراز کن ۱
با یار نازنین چو بیابی مقام امن
چندانکه ناز بیش کند تو نیاز کن ۲
مطرب بیا که یار ندیم است و گل ببار
آهنگ عاشقانه در این پرده ساز کن ۳
از سیر آن دهن که نیاید سخن چه سود
ای دل که گفت با تو که افشای راز کن ۴
جانا چو عفو می کنی از جرم ما بگیر
ور می کشی به جانب ما دیده باز کن ۵
ای شاهدی مراد دل از هیچ کس مجوی
روی نیاز را به در بی نیاز کن ۶
بنشین به عیش و در ز رقیبان فراز کن ۱
با یار نازنین چو بیابی مقام امن
چندانکه ناز بیش کند تو نیاز کن ۲
مطرب بیا که یار ندیم است و گل ببار
آهنگ عاشقانه در این پرده ساز کن ۳
از سیر آن دهن که نیاید سخن چه سود
ای دل که گفت با تو که افشای راز کن ۴
جانا چو عفو می کنی از جرم ما بگیر
ور می کشی به جانب ما دیده باز کن ۵
ای شاهدی مراد دل از هیچ کس مجوی
روی نیاز را به در بی نیاز کن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - گویا بگذشتی ز چمن با رخ گلگون
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - ما را درون پرآتش و غافل نگار از آن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.