خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از دیدار معشوق، لذتهای زندگی، و نیاز به عشق و بخشش سخن میگوید. او از موسیقی، گل، و لحظات ناب با یار نازنین یاد میکند و در نهایت به عفو و بخشش الهی اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۷ - آمد نگار بر در دل دیده باز کن
آمد نگار بر در دل دیده باز کن
بنشین به عیش و در ز رقیبان فراز کن ۱
با یار نازنین چو بیابی مقام امن
چندانکه ناز بیش کند تو نیاز کن ۲
مطرب بیا که یار ندیم است و گل ببار
آهنگ عاشقانه در این پرده ساز کن ۳
از سیر آن دهن که نیاید سخن چه سود
ای دل که گفت با تو که افشای راز کن ۴
جانا چو عفو می کنی از جرم ما بگیر
ور می کشی به جانب ما دیده باز کن ۵
ای شاهدی مراد دل از هیچ کس مجوی
روی نیاز را به در بی نیاز کن ۶
بنشین به عیش و در ز رقیبان فراز کن ۱
با یار نازنین چو بیابی مقام امن
چندانکه ناز بیش کند تو نیاز کن ۲
مطرب بیا که یار ندیم است و گل ببار
آهنگ عاشقانه در این پرده ساز کن ۳
از سیر آن دهن که نیاید سخن چه سود
ای دل که گفت با تو که افشای راز کن ۴
جانا چو عفو می کنی از جرم ما بگیر
ور می کشی به جانب ما دیده باز کن ۵
ای شاهدی مراد دل از هیچ کس مجوی
روی نیاز را به در بی نیاز کن ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - گویا بگذشتی ز چمن با رخ گلگون
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - ما را درون پرآتش و غافل نگار از آن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
