شماره ۹۶ - باده بیاور که نوبهار آمد

باده بیاور که نوبهار آمد
غلغل بلبل ز شاخسار آمد ۱

زلف بنفشه چو عنبرافشان شد
کاکل سنبل عبیر بار آمد ۲

سرو چو بستد مثال آزادی
سربکشید و به جویبار آمد ۳

از چمن آمد مرا صبا به مشام
رایحۀ نافه تتار آمد ۴

باد صبا سرّ سینه غنچه
گفت به هر جا که در گذار آمد ۵

بود صبا پرده دار گل و اکنون
پرده دریدن ز پرده دار آمد ۶

باده به دور آر کاندرین دوران
خاک بر آن سر که هوشیار آمد ۷

دست و دل زاهدان ز کار افتاد
گلبن می خوارگان به بار آمد ۸

زباده بخور، غم مخور به فصل بهار
شادی آن کس که شاد خوار آمد ۹

در صفت نوبهار شعر جلال
خوشتر از نقش نوبهار آمد ۱۰