شماره ۱۴۵ - در خشم رفت و خوش نشد آن تندخو هنوز

در خشم رفت و خوش نشد آن تندخو هنوز
باقی ست در میانه ما گفت و گو هنوز ۱

چندان که پای سرو گیا بوسه می دهد
او می نیاورد به گیا سر فرو هنوز ۲

ذکر بهشت و دوزخ آن کس کند که نیست
آگه ز آتش من و از حسن او هنوز ۳

بر هر زمین که باد بَرَد بوی زلف او
بعد از هزار سال بود مشکبو هنوز ۴

آمد به سر در آرزوی وصل عمر من
وز سر به در نمی رود این آرزو هنوز ۵

گر فی المثل سپهر شود او در علوّ و قدر
پشتم بود ز محنت عشقش دو تو هنوز ۶

گرچه بسوخت بال و پر از تف شمع عشق
پروانه کم نمی کند از جُست و جو هنوز ۷

شاخ گل امید بخوشید از انتظار
وان آب رفته را بنیامد به جو هنوز ۸

روزی که روزگار گِلم را سبو کند
لب تشنه لب تو بود آن سبو هنوز ۹

ناید جلال از صف میدان عشق باز
سر را بریده در سر میدان چو گو هنوز ۱۰