هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس غربت، سقوط از جایگاه بلند و رنجهای روحی خود میگوید. او خود را گوهری علوی میداند که از آسمان به خاک افتاده و با وجود اصالت والا، در میان خاکیان زندگی میکند. این شعر بیانگر تضاد بین جایگاه واقعی شاعر و شرایط فعلی اوست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در این شعر وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند سقوط از جایگاه بلند و احساس غربت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۱۷۴ - در میان موج بحری بیکران افتاده ام
در میان موج بحری بیکران افتاده ام
موج بحر بیکران را در میان افتاده ام ۱
منزلم بالای نُه چرخ است و من بر سطح خاک
زان همی نالم که از نُه نردبان افتاده ام ۲
با همه رنج و بلایی در میان بنشسته ام
وز همه کام و مرادی بر کران افتاده ام ۳
طایر قدسم ولی با خاکیان بنشسته ام
گوهری پاکم ولی در خاکدان افتاده ام ۴
چون زمین سفلی نِیَم اصلم ز خاک سفله نیست
گوهری علوی منم کز آسمان افتاده ام ۵
از ضعیفی در نمی یابم وجود خویش را
بلکه از هستی خویش اندر گمان افتاده ام ۶
هر که را جانی ست با جانانی اندر خلوتی ست
این مذلّت بین که من برآستان افتاده ام ۷
از مذلّت روز و شب با خاک راهم هم رکیب
گرچه با گردون به همّت هم عنان افتاده ام ۸
خلق گویندم که در هجران چه می نالی جلال!
بلبلی مستم که دور از گلستان افتاده ام ۹
موج بحر بیکران را در میان افتاده ام ۱
منزلم بالای نُه چرخ است و من بر سطح خاک
زان همی نالم که از نُه نردبان افتاده ام ۲
با همه رنج و بلایی در میان بنشسته ام
وز همه کام و مرادی بر کران افتاده ام ۳
طایر قدسم ولی با خاکیان بنشسته ام
گوهری پاکم ولی در خاکدان افتاده ام ۴
چون زمین سفلی نِیَم اصلم ز خاک سفله نیست
گوهری علوی منم کز آسمان افتاده ام ۵
از ضعیفی در نمی یابم وجود خویش را
بلکه از هستی خویش اندر گمان افتاده ام ۶
هر که را جانی ست با جانانی اندر خلوتی ست
این مذلّت بین که من برآستان افتاده ام ۷
از مذلّت روز و شب با خاک راهم هم رکیب
گرچه با گردون به همّت هم عنان افتاده ام ۸
خلق گویندم که در هجران چه می نالی جلال!
بلبلی مستم که دور از گلستان افتاده ام ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - رسید وقت صبوحی بیار ساقی جام
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - تو آفتاب بلندی و من چنین پستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.