شماره ۱۸۴ - ترا از هر دو عالم برگزیدم

ترا از هر دو عالم برگزیدم
به صد ناز و نیازت پروریدم ۱

گهی بر دیده خود جات کردم
گهی جان پیش پایت گستریدم ۲

به عشقت ترک نام و ننگ گفتم
هوایت را به جان و دل خریدم ۳

چه سختی ها که در هجر تو دیدم
چه محنت ها که در عشقت کشیدم ۴

چه مایه طعنه های دشمن و دوست
که گاه و بی گه از بهرت شنیدم ۵

فراوان اشک در هجرت فشاندم
فراوان جامه بر یادت دریدم ۶

گهت بر آستان سر می نهادم
گهی بر گرد کویت می دویدم ۷

نه یک ساعت جدا می گشتم از تو
نه یک دم بی رخت می آرمیدم ۸

کنون نامهربانی پیشه کردی
امید از مهر و پیمانت بریدم ۹

اگر دیگر کسان حالم ندانند
تو می دانی که از بهرت چه دیدم ۱۰

کنونم خود پرو بالی نمانده است
که وقتی در هوایت می پریدم ۱۱

نخورده شربتی شیرین ز لعلت
چه تلخیها که از دوران چشیدم ۱۲

رسد گفتی جلال از من به کامی
حقیقت خوش به کام دل رسیدم ۱۳