شماره ۱۳۰ - از دل اول، باده مهر کارها را می‌برد

از دل اول، باده مهر کارها را می‌برد
بعد از آن از چهره گلگون صفا را می‌برد ۱

می‌کند گستاخ با هم عاشق و معشوق را
پای می چون در میان آمد حیا را می‌برد ۲

در میان پاکبازان باده چون پیدا شود
لذت دشنام و تأثیر دعا را می‌برد ۳

عالم آب آنچه معموره است می‌سازد خراب
سیل چون طغیان نماید خانه‌ها را می‌برد ۴

گر تو ما را دوست داری بگذر از جام شراب
کین خطا قصاب ننگ و نام ما را می‌برد ۵