شماره ۳۰۴ - در کعبه و بتخانه ز حسن تو صنم های

در کعبه و بتخانه ز حسن تو صنم های
عشق آمده و ریخته دل بر سر هم های ۱

تا چند توان ریخت سرشک از مژه بر دل
فردا است که ویران شده این خانه ز نم های ۲

بر خویشتن از شوق کنم پاره کفن را
گر بر سر خاکم نهی از لطف قدم های ۳

چون سبحه بگسسته فرو ریخته صد دل
تا زلف تو را شانه جدا کرد ز هم های ۴

زین عمر تماشای تو چون سیر توان کرد
فریاد از این خرج پر و مایه کم های ۵

آشفته‌تر از باد گذشتیم و نکردیم
در کوی تو خاکی به سر خویش ز غم های ۶

از دیده نگه بر خم ابروش کن ای دل
زنهار مپرهیز از این تیغ دو دم های ۷

رخسار تو آسان نتوان دید از اندام
گردیده حیا پرده فانوس حرم های ۸

قصاب بود نامه قتل تو حذر کن
ز آن خط که لبش کرده دگر تازه رقم های ۹