هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان مجنون خطاب به لیلی و صبا بیان شده است. مجنون از عشق و فراق لیلی مینالد و از صبا میخواهد که سلام او را به سلمی برساند. او از آرزوهایش میگوید و امیدوار است که لیلی به او نوازشی کند. مجنون همچنین از بیوفایی دنیا و رنجهای عشق شکایت میکند و تأکید میکند که عشق او واقعی است و مانند عشق زاهدان ریاکار نیست.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند فراق و رنج عشق ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۱۱۱ - که برد بکوی لیلی ز وفا پیام مجنون
که برد بکوی لیلی ز وفا پیام مجنون
که بسی نرفت و از یاد تو رفت نام مجنون ۱
بسلامت ای صبا گر برسی بکوی سلمی
بدوصد نیازمندی برسان سلام مجنون ۲
ز حدیث آرزومندی ما بگو که شاید
بنوازشی و نازی بدهند کام مجنون ۳
ز درم در آنگارا تو چه مهر عالم آرا
که نتابد از فلک چون تو ببام مجنون ۴
شب هجر تیره چون روز قیامت است لیکن
به امید صبح روی تو گذشت شام مجنون ۵
همه عارفان ز پیمانۀ بادۀ تو سر خوش
ز چه ریختند خونابۀ غم به جام مجنون ۶
کنم از شکایت از ترک عنایت تو شاید
نکند اثر در ارباب نظر کلام مجنون ۷
نخورم فریب زاهد که کند ز عشق منعم
بخدا که هیچ عاقل نفتد بدام مجنون ۸
ز چه ای غزال رعنا تو ز مفتقر رمیدی
مگر آهوان صحرا نشدند رام مجنون؟ ۹
که بسی نرفت و از یاد تو رفت نام مجنون ۱
بسلامت ای صبا گر برسی بکوی سلمی
بدوصد نیازمندی برسان سلام مجنون ۲
ز حدیث آرزومندی ما بگو که شاید
بنوازشی و نازی بدهند کام مجنون ۳
ز درم در آنگارا تو چه مهر عالم آرا
که نتابد از فلک چون تو ببام مجنون ۴
شب هجر تیره چون روز قیامت است لیکن
به امید صبح روی تو گذشت شام مجنون ۵
همه عارفان ز پیمانۀ بادۀ تو سر خوش
ز چه ریختند خونابۀ غم به جام مجنون ۶
کنم از شکایت از ترک عنایت تو شاید
نکند اثر در ارباب نظر کلام مجنون ۷
نخورم فریب زاهد که کند ز عشق منعم
بخدا که هیچ عاقل نفتد بدام مجنون ۸
ز چه ای غزال رعنا تو ز مفتقر رمیدی
مگر آهوان صحرا نشدند رام مجنون؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - سرم را پر کن از سودای عشق و سربلندم کن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - تا چند باشی از ما گریزان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.