پیش گفتار

بنام خداوند کون و مکان
خداوند روزی ده مهربان ۱

خداییکه جان خرد آفرید
بفرمان او شد جهانها پدید ۲

وزان پس بنام محمد درود
بآیین اسلام احمد درود ۳

درود فراوان بر آن پاکزاد
محمد رسول حجازی نژاد ۴

بنام علی شاه مردان مرد
که از دشمن دین بر آوردگرد ۵

سر اولیاۀ سرور اصفیا
مبارزترین مرد راه خدا ۶

علی شیر مرد و علی راستگو
ندیده جهانراد مردی چو او ۷

بقرآن که وحی مبین خداست
ولای وی آرامش جان مااست ۸

پس آنگه بنام شه پاکدین
محمد رضا شاه ایران زمین ۹

شهی کو نگهدار دین خداست
خدا را باو لطف بی انتهاست ۱۰

بفرمان او ملت آزاد شد
ز دادش همه کشور آباد شد ۱۱

ز تدبیر این شاه فرخنده خوی
گرفته است ایران بسی آبروی ۱۲

خداوند باشد نگهدار او
خرد یار و یزدان مدد کار او ۱۳

بدوران این شاه نیکو خصال
که دارد توجه بفصل و کمال ۱۴

چو دیدم که فردوسی پاکدین
که بادا بجانش هزار آفرین ۱۵

بشهنامه از داستان کهن
چو پیغمبران داده داد سخن ۱۶

بپا کرده کاخی بلند و متین
ز الماس ویاقوت و در ئمین ۱۷

ز جمشید و گود رزو از زال زر
فریدون و کیخسرو دادگر ۱۸

سخن ز آنچه بوده است آورده او
بسی در یکتا که پرورده او ۱۹

ز شاه کیان وهم از پیشداد
بشهنامه زیشان بسی کرده یاد ۲۰

ز تهمورث وایرج وسلم و سام
فریبز وکاوس والا مقام ۲۱

ولکن زماد و از آن دودمان
نیابی بشهنامه نام و نشان ۲۲

ز اهخامنش کورش نامور
نه بینی بشهنامه نام و اثر ۲۳

از این رهگذر بود کاین کمترین
شدم پیرو آن سخن آفرین ۲۴

بر آنم که از ماد و تاریخ آن
سرایم چو شهنامه من داستان ۲۵

کمین افسر از ماد و از آریان
بگویم زکوروش بسی داستان ۲۶

خود آگاهم از مایه وزاد خویش
زخجلت سرافکنده دارم به پیش ۲۷

که این نامه فارسی و دری
نباشد ز نقصان و لغزش بری ۲۸

ز دانشوران دارم این آرزو
که با لطف بینند آهوی او ۲۹

ز راه بزرگی و دانشوری
ز لطف و زمهر و ادب پروری ۳۰

از این مور ناچیز و این ناتوان
پذیرند ران ملخ ارمغان ۳۱