بخش ۴۶ - حمید الدین ناگوری قُدِّسَ سِرُّه

ناگور از ممالک هندوستان و شیخ از معارف عاشقان است و به خدمت جناب شیخ شهاب الدین سهروردی ارادت داشته و خرقه از دست جناب شیخ معین الدین حسن سنجری چشتی که از اکابر سلسلهٔ چشتیه است پوشیده. در آن ولایت به دست خود زراعت می‌نمود و به محصول قناعت می‌فرمود. آن جناب را در تصوف، رسالات لایقه و عبارات محموده است. از جمله رسالهٔ راحت القلوب و رسالهٔ عشق نامه. این دو رباعی از اوست: ۱

با آنکه نجسته‌ام گهی آزارت
وز تیغ جفا نکرده‌ام افگارت ۲

از رشک اگر نظر کنی سوی کسی
در لحظه به قهر بشکنم بازارت ۳
٭٭٭ ۴

آن را که به تهمت معاصی گیرد
هر عذر که گوید همه را بپذیرد ۵

وان را که به دوستی بخواند در پیش
با تیغ بلا سرش ز تن برگیرد ۶