بخش ۹۹ - عبدالخالق غجدوانی بخارایی

مقدم سلسلهٔ خواجگان و مسلم زمرهٔ زیرکان. از خلفای شیخ ابویوسف همدانی. مولد و مدفن اوده غجدوان ازولایات بخارا و آن دهی است بزرگ بر شش فرسنگی بخارا واقع است. نام والد او شیخ عبدالجلیل و از علما بوده. گویند عبدالخالق به صحبت خضرؑرسیده. در فصل الخطاب مذکور است که روش خواجه عبدالخالق در طریقت حجت است و مقبولِ فِرَق افتاده. غرض، شیخ از متقدمین سلسلهٔ نقشبندیه و آن سلسله را به وی افتخار است. شرح حالش در کتب مسطور است و این دو رباعی به نام وی مشهور است: ۱
رباعی ۲

اگر در دلت از کسی شکایت باشد
دردِ دل تو ازو به غایت باشد ۳

زنهار به انتقام مشغول مشو
بد را بدی خویش کفایت باشد ۴
٭٭٭ ۵

چون می‌گذرد عمر کم آزاری به
چون می‌دهدت دست، نکوکاری به ۶

چون کشتهٔ خود به دست خود می‌دروی
تخمی که نکوتر است اگر کاری به ۷