هوش مصنوعی:
این متن دربارهٔ یکی از عرفا و اهل سیر و سلوک به نام تقی الدین اوحدی کازرونی است که در بلاد ایران سیاحت میکرده و در سال 1017 هجری قمری به قتل رسیده است. همچنین، یک رباعی از او نقل شده که به موضوع گناه، عذاب اخروی و رابطهٔ اعمال انسان با سرنوشت او اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند گناه، عذاب اخروی و قتل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
بخش ۱۱۵ - غیری کرمانی
گویند از اهل عرفان و از اتراک کرمان بوده و در بلاد ایران سیاحت و مسافرت مینموده. از متأخرین است. تقی الدین اوحدی کازرونی صاحب تذکرهٔ کعبهٔ عرفان نوشته که او را ملاقات نمودم. متتبع احوال عرفا بوده و مسافرت مینمود. در سنهٔ ۱۰۱۷ مقتول گردید. این رباعی از ایشان است:
۱
عصیان چو عرق میچکد از جامهٔ ما
دوزخ شده عودسوزِ هنگامهٔ ما ۲
صبحِ ازل از ضمیر پاکان برخاست
شام ابد از سیاهی نامهٔ ما ۳
عصیان چو عرق میچکد از جامهٔ ما
دوزخ شده عودسوزِ هنگامهٔ ما ۲
صبحِ ازل از ضمیر پاکان برخاست
شام ابد از سیاهی نامهٔ ما ۳
تعداد ابیات: ۲
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۱۴ - غربتی لاهوری
گوهر بعدی:بخش ۱۱۶ - فرید دهلوی قُدِّسَ سِرُّهُ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.