هوش مصنوعی: شیخ فرید الدین، معروف به شکرگنج، از بزرگان صوفیان و اولیاء الله بود. او در هدایت دین و توحید سرآمد بود و از مریدان شیخ نظام اولیا در سلسله چشتیه به شمار می‌رفت. این سلسله به ابراهیم ادهم و سپس به امام محمد باقر(ع) می‌رسد. در ادامه، رباعی‌هایی عارفانه از او نقل شده که بیانگر عشق و ارادت به معشوق حقیقی و رنج‌های عرفانی است.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و ادبیات صوفیانه است که برای درک عمیق‌تر، به بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفانی نیاز دارد. همچنین، رباعی‌ها دارای مضامین عاشقانه‌ی عرفانی هستند که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

بخش ۱۱۶ - فرید دهلوی قُدِّسَ سِرُّهُ

و هُوَ شیخ فرید الدین الملقب به شکرگنج. از اکابر اصفیا و اماجد اولیاء. در رهنمایی دین حقه فرید و در توحید و تفرید وحید و جناب شیخ نظام اولیا وی را مرید خود از اعاظم سلسلهٔ علیهٔ چشتیه و ارادت به خواجه قطب الدین بختیار کاکی داشته و خواجهٔ مذکور مرید شیخ معین الدین حسن سجزی بوده و سلسلهٔ ایشان به سلطان العرفا ابراهیم ادهم قدّس سرّه منتهی می‌شود و سلطان مرید حضرت امام همام محمد باقر علیه الصّلوة و السّلام بوده. غرض، از آن جناب است: ۱

هر سحرگه بر درت سر می‌زنم
بر طریق دوستان در می‌زنم ۲

همچو مرغ نیم بسمل پیشِ تو
در میان خاک و خون پر می‌زنم ۳
رباعی ۴

شب نیست که خون دل غمناک نریخت
روزی نه که آبروی من پاک نریخت ۵

یک شربت آب خوش نخوردم هرگز
کان باز ز راه دیده بر خاک نریخت ۶
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۱۵ - غیری کرمانی
گوهر بعدی:بخش ۱۱۷ - فقیر دهلوی عَلَیهِ الرَّحمةِ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.