بخش ۷۴ - فدایی لاهیجانی

خلف الصدق شیخ محمدلاهیجی است که صاحب شرح گلشن است. وی به شیخ زادهٔ لاهیجی معروف بوده و چندی خدمت شاه اسماعیل صفوی را نموده. شاه مذکور او را به رسالت نزد محمدخان شیبانی فرستاده. وی در آن مجلس داد فصاحت داده. آخر عزلت گزیده و در سنهٔ ۹۲۷ در شیراز فوت گردید. اشعار خوب دارد. این رباعیات از ایشان است: ۱

گر چشم گشایم به جمال توخوش است
ور دیده ببندم به خیال تو خوش است ۲

هیچ ازتو بجزفراق تو ناخوش نیست
وان نیز به امید وصال تو خوش است ۳

نقش صور جهان فدایی هیچ است
اویی و تویی منی و مایی هیچ است ۴

چون آینهٔ جهان نمایی هیچ است
خود هیچی و هرچه می‌نمایی هیچ است ۵

خلقم اگر آشنای خود می‌خواهند
الحق سپر بلای خود می‌خواهند ۶

خود را ز برای ما نمی‌خواهدکس
ما را همه از برای خود می‌خواهند ۷

عاشق من و دیوانه من و شیدا من
شهره من و افسانه من و رسوا من ۸

کافر من و بت پرست من ترسا من
این‌ها من و صد بار بتر زین‌ها من ۹