بخش ۷۵ - فکری خراسانی

اسمش سید محمد، ملقب به جامه باف. اصلش از تربت حیدریه. چون اغلب اشعارش رباعی است به میر رباعی مشهور شده. به هندوستان رفته فوت گردید و کان ذلک فی سنهٔ ۹۷۳. غرض، از فضلای عهد خود بوده و حکیمانه حرکت می‌نموده. این چند رباعی از اوست: ۱
مِنْرباعیاته عَلَیهِ الرَّحمة ۲

فانی شو و اقلیم بقا آر به دست
در دوست کسی رسید کز خویش برست ۳

از هستی خویش بود سرگشته حباب
آن لحظه که نیست شد به دریا پیوست ۴

کردیم به بزم دیده چون شمع مقام
بردیم به سر عمر در اندیشهٔ خام ۵

چون شمع تمام گشت می‌میرد و ما
افسوس که مردیم و نگشتیم تمام ۶

بر صفحهٔ هستی چو قلم می‌گذریم
حرف غم خود کرده رقم می‌گذریم ۷

زین بحرپرآشوب که بی پایان است
پیوسته چو موج از پی هم می‌گذریم ۸