بخش ۵۶ - حکایت

پیر بغدادی جنید نامدار
آن انیس حضرت پرودگار ۱

آنکه در فضل و کمال معنوی
بی نظیری بود گر واقف شوی ۲

گفت سی سالست تا گوید سخن
از زبان من خدا دایم به من ۳

هستی من نیست خود اندر میان
از جنید اینجا نمی یابم نشان ۴

نیست خلقان را از این معنی خبر
ای دریغا دیدۀ صاحبنظر ۵

غیرت حق چشمها بردوخته
آرزویش هر دو کون افروخته ۶

هر دو عالم غرق دریای وصال
در فراقش گشته از غم پایمال ۷

یار در آغوش و گوید یار کو
دیده بگشا بعد از آن دیدار جو ۸

یادم آمد قصه ماهی و آب
شرح حال تست از روی صواب ۹

غرق آب و آب جوید روز و شب
وصل از هجران نداند ای عجب ۱۰

آب می جویی ز جهل ای ناتمام
غرق در آبی ز سر تا پا مدام ۱۱

شادی از غم وانمیدانی چرا
وصل را هجران همی خوانی چرا ۱۲

دایۀ غیرت ترا در خواب کرد
گر شدی بیدار وارستی ز درد ۱۳

گر بدانی عین حکمت هاست این
مشهد رندان بی پرواست این ۱۴

علم این کم جو ز اوراق کتاب
گر ز دل جویی بود عین صواب ۱۵