هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که اگرچه اسب و استر (حیوانات بارکش) از بین رفتهاند، اما ارزش شعر همچنان باقی است. او همچنین اشاره میکند که بار سنگین شعر را باید خودش به دوش بکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی درباره ارزش شعر و مسئولیت شاعر است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۱۳ - از فقد شعیرم اسب و استر همه مرد
از فقد شعیرم اسب و استر همه مرد
ور هست زری به شعر بایست شمرد ۱
وین بار گران که بستم این جان از شعر
احمال سفر به دوش خود باید برد ۲
ور هست زری به شعر بایست شمرد ۱
وین بار گران که بستم این جان از شعر
احمال سفر به دوش خود باید برد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - خان تقی آن که شاه را یاغی بود
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - گر تو خواهی که سخت جان، جان بدهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
