غزل ۴۹ - مرا ز زلف تو غیر از شکست و محنت نیست

مرا ز زلف تو غیر از شکست و محنت نیست
بنای خانه زنجیر بهر راحت نیست ۱

برهنه پای نخواهیم ماند، آبله هست
در آن دیار که کفشی بپای همت نیست ۲

چنین که قافله آه می رود بشتاب
بکشور اثرش فرصت اقامت نیست ۳

صفا در آخر بزم شراب اگر نبود
عجب مدار که ته شیشه بیکدورت نیست ۴

دوام روزه زاهد نه از برای خداست
که طفل طبعش قادر بترک عادت نیست ۵

اثر اگر نبود با دعای من سهلست
همین بسست که شرمنده اجابت نیست ۶

بنزد من که بآزار کس دلیر نیم
اگر چه کشتن شمعست بی شجاعت نیست ۷

سخن فروشی، فرزند خود فروختنست
کسیکه لاف سخن زد اهل زغیرت نیست ۸

دکان شعر ببازار امتیاز کلیم
توان گشود ولیکن ز شرم رخصت نیست ۹