غزل ۵۸ - رفتن ز درت کار من دل نگران نیست

رفتن ز درت کار من دل نگران نیست
گر کشته شوم خونم از آن کوی روان نیست ۱

با تیر بلا چون هدفم روی گشاده
گر کوه شود درد غم عشق گران نیست ۲

حال من بی برگ نوا را چه شناسد
آن سرو که آگاه ز تاراج خوان نیست ۳

رسوائی ما را ز کفن پرده شناسد
گر شمع به فانوس رود، باز نهان نیست ۴

شمشیر تو خوبست که بیخواست برآید
فیضی نرساند به دل آبی که روان نیست ۵

طالع مددی گر نکند کی به کف آبی
بی یاری کس تیر در آغوش کمان نیست ۶

کس واقف حیرانی ما نیست درین بزم
کانجا که تویی دیده به غیری نگران نیست ۷

در دامن الوند دگر غنچه شود گل
زنهار مگوئید کلیم از همدان نیست ۸