غزل ۵۹ - پیچیده تر ز طره ی او دود آه ماست

پیچیده تر ز طره ی او دود آه ماست
برگشته تر از آن مژه بخت سیاه ماست ۱

در راه او به خون خود از بس که تشنه ایم
هرکس که چاه می کند او خضر راه ماست ۲

ما را چو کاه تکیه به دیوار خلق نیست
خاکیم و بردباری پشت و پناه ماست ۳

یک کس به سوی مقصد خود ره نمی برد
دنیا زبس که تیره ز بخت سیاه ماست ۴

ما را چو سوختی تو هم افزوده می شوی
ای شعله سرکشیت ز مشت گیاه ماست ۵

کوتاه می شود همه شمعی ز سوختن
شمعی که سر به عرش رسانیده آه ماست ۶

تا دیده ای به گلشن رخسار او کلیم
همچون نسیم نکهت گل با نگاه ماست ۷