غزل ۸۸ - ای به از گل بر سر احباب خاک خواریت

ای به از گل بر سر احباب خاک خواریت
چاره ساز جان کار افتاده زخم کاریت ۱

در کنار نامه ی اغیار یادم کرده ای
تا بدانم بعد از این قدر فرامش کاریت ۲

ای دل از آب حیات نامه های دوستان
بر کناری همچو خس دائم ز بی مقداریت ۳

راه قاصد را به مژگان رفت و چشم انتظار
عاقبت آورد بهر ما خط بیزاریت ۴

مرهم زخم دلم چون لاله غیر از داغ نیست
چشم دارم اینقدر دلجوئی از غمخواریت ۵

بخت شورم منفعل دارد که با آن بی کسی
بسته مرهم از نمک هر دم به زخم کاریت ۶

دیده امید را کردی سفید از انتظار
دوستان را خود نبود این چشم از دلداریت ۷

کشور مهر و وفا بسیار بدآب و هواست
تا درین ملکی دلا لازم بود بیماریت ۸

ناله ی بلبل درین گلزار بس باشد کلیم
خاطر گل را چه رنجانی توهم از زاریت ۹