غزل ۱۳۶ - چو ساخت چشم تو کارم، نهفته دیدن چیست

چو ساخت چشم تو کارم، نهفته دیدن چیست
بر آتشی که به نی درگرفت دامن چیست ۱

اگر نه صبح سیه بخت کار شام کند
سیاه روزی ما زان بیاض گردن چیست ۲

دلا تو چشم مرا کرده ای ز گریه سفید
زآه سرمه کشیدن بچشم روزن چیست ۳

نباشد ار دل صیاد داغدار از من
بریده چون پر و بالم قفس ز آهن چیست ۴

نبرد بهره بر هر که جمع شد نعمت
که باغبان نشناسد که سیر گلشن چیست ۵

زمرگ اینهمه اطفال آرزو، هرگز
دلم نسوخت که دانم طریق شیون چیست ۶

چه غم اگر نشناسی حق وفای مرا
که هیچ بت نشناسد حق برهمن چیست ۷

بخرمن ار بودت کار دل ز کشت امید
چو عمر باد بود، باد را از خرمن چیست ۸

شناسد آنکه بپوشد برهنه پائی را
که نفع آبله های فراخ دامن چیست ۹

دلت کلیم چه دارد، غبار شکوه ز دوست
دگر بر آینه ات زنگ کین دشمن چیست ۱۰