غزل ۱۹۵ - عیش در کلبه ما گوشه نشین می باشد

عیش در کلبه ما گوشه نشین می باشد
دید و وادید مکن عید همین می باشد ۱

سر و سامانم چون شیشه می نیست زخود
روش اهل خرابات چنین می باشد ۲

هر که حرصش فکند هر دری و هر جائی
همه جا صدرنشین همچو نگین می باشد ۳

گر نیاید نگهش از پس مژگان بیرون
چه عجب شیوه صیاد کمین می باشد ۴

رفتنی نیست غبار دل آزرده ما
همچو گردیست که بر روی زمین می باشد ۵

آب در دیده آئینه خورشید آرد
آب و تابی که در آن صبح جبین می باشد ۶

رو بمحراب چو زهاد نشستن زچه روست
چشم جادوی تو چون آفت دین می باشد ۷

کلبه فقر هم اسباب تجمل دارد
بوریا مسند ویرانه نشین می باشد ۸

خانه صبر من از دیدن او سوخت کلیم
این چه شمعیست که در خانه زین می باشد ۹