غزل ۱۹۶ - گر حق نگری لایق منصور نباشد

گر حق نگری لایق منصور نباشد
داری که ز چوب شجر طور نباشد ۱

سهلست، بغمنامه ما یک نظر افکن
این مهر و وفائیست که منظور نباشد ۲

کی پنبه کند کار نمک بر سر داغم
بخت من سودا زده گر شور نباشد ۳

یارب نمک لعل لبت باد حرامش
هر زخم جفای تو که ناسور نباشد ۴

در خویش توان دید چوبینش بکمالست
آن کعبه مقصد که رهش دور نباشد ۵

دست هوسم از لب ساغر نشود دور
تا پای امیدم بلب گور نباشد ۶

کوریست که با دستکش خویش نسازد
گر عقل ترا نفس تو مأمور نباشد ۷

گر اهل رضا راه بفردوس نیابند
در دوزخشان شعله کم از نور نباشد ۸

قسمت بکلیم از اثر بخت بد افتاد
کامی که میسر بزر و زور نباشد ۹