غزل ۱۹۷ - عشقت غمی از چاره و تدبیر ندارد

عشقت غمی از چاره و تدبیر ندارد
در گرمی تب مروحه تأثیر ندارد ۱

گفتی قفس عقل حصاریست ز آهن
دیوانه مگر خانه زنجیر ندارد ۲

مانند صدف رجعت معموری ما رفت
ویرانه ما طالع تعمیر ندارد ۳

بر طفل مزاجان جهان چون گذرد حال
امروز که پستان امل شیر ندارد ۴

تسکین ده عاشق نه فراق و نه وصالست
پیریست غم عشق که تدبیر ندارد ۵

پرهیز از آن کار که افتاد بآخر
زان ناله بیندیش که تأثیر ندارد ۶

ایمن ترم از چشم تو تا ریخته مژگان
من بنده آن ترک که شمشیر ندارد ۷

افتادگی از عرض گذشتست سر او
تقدیم سرافرازی تأخیر ندارد ۸

آسایش هر کام ز شیرینی مرگست
جائیکه شکر غیر نی تیر ندارد ۹

گر میکشدم یار، کلیم این نه ز خصمی است
صیاد بدل کینه نخجیر ندارد ۱۰