غزل ۲۶۵ - دانسته بخت زلف ترا انتخاب کرد

دانسته بخت زلف ترا انتخاب کرد
چندانکه شب دراز شد او نیز خواب کرد ۱

ایدل به پشت گرمی اشک اینقدر مسوز
خونابه کی تلافی سوز کباب کرد ۲

سیری نداشت نرگست از خون ما چه شد
بیمار را طبیب مگر منع آب کرد ۳

معشوق اگرچه پرده نشین شد نهان شد
غیرت بروی آب نقاب از حباب کرد ۴

دایم چو شیشه باده بتکلیف خورده ایم
اکنون مرا تغافل ساقی کباب کرد ۵

پیر مغان جزای عمل زود می دهد
تا توبه کرده ام بخمارم عذاب کرد ۶

کلک سخن طراز، رگ خواب بخت بود
زاندام که من گرفتمش آهنگ خواب کرد ۷

دایم کلیم چون مزه از می جدا نباش
ما را چو بخت شور طفیل شراب کرد ۸