غزل ۳۰۷ - خیال چشم تو در خاطرم گذر نکند

خیال چشم تو در خاطرم گذر نکند
که از دل آنمژه شوخ سر بدر نکند ۱

شکسته پای تراز من شدست کینه من
که هرگز از دل بیرحم تو سفر نکند ۲

اگر زبان قلم را هزار جا ببرم
بشکوه ات چو رسد قصه مختصر نکند ۳

هوای کوی تو دارند جان و دل اما
که پیش می رود ار گریه راه سر نکند ۴

بپا نمی رودم خاری از ره عشقت
که همچو رشته گوهر ز سر گذر نکند ۵

نمی رسد بمیان طره دلاویزت
که تا زپیچ و خمی کسر از آن کمر نکند ۶

لب کلیم سخن سنج نیست گاه خمار
ز هم جدا نشود تا زباده تر نکند ۷