هوش مصنوعی:
این متن بر اهمیت قناعت، هنر و معنویت تأکید دارد و از دنبال کردن مال و شهرت دنیوی پرهیز میدهد. شاعر بیان میکند که راه فقر و سادگی بهتر از جمعآوری ثروت است و هنر را نباید برای منافع مادی فروخت. همچنین، او بر ارزش معنوی سخنان اصیل و دوری از سخنان مبتذل تأکید میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مضامین قناعت، هنر و معنویت ارتباط برقرار کنند.
غزل ۳۲۷ - براه فقر مرا این و آن نمی باید
براه فقر مرا این و آن نمی باید
چو راه امن بود کاروان نمی باید ۱
کمال کسب کن اما هنر فروش مباش
دکان خوشست کسی در دکان نمی باید ۲
بروزگار قناعت بهیچ نتوان کرد
مگر برای هما استخوان نمی باید ۳
براه فقر بلائی چو جمع سامان نیست
اگر بنام رسیدی نشان نمی باید ۴
مرا که روزه محرومیم همه سال است
بروز عید دل شادمان نمی باید ۵
سخن که مبتذل افتاد آسمانی نیست
چو شمع حرف کسی بر زبان نمی باید ۶
کبوتران معانی ببرج خویش آیند
برای دزد سخن پاسبان نمی باید ۷
کلیم طایر همت گر آشیان طلبد
جز آستانه شاه جهان نمی باید ۸
چو راه امن بود کاروان نمی باید ۱
کمال کسب کن اما هنر فروش مباش
دکان خوشست کسی در دکان نمی باید ۲
بروزگار قناعت بهیچ نتوان کرد
مگر برای هما استخوان نمی باید ۳
براه فقر بلائی چو جمع سامان نیست
اگر بنام رسیدی نشان نمی باید ۴
مرا که روزه محرومیم همه سال است
بروز عید دل شادمان نمی باید ۵
سخن که مبتذل افتاد آسمانی نیست
چو شمع حرف کسی بر زبان نمی باید ۶
کبوتران معانی ببرج خویش آیند
برای دزد سخن پاسبان نمی باید ۷
کلیم طایر همت گر آشیان طلبد
جز آستانه شاه جهان نمی باید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲۶ - ریاض ملک را دیگر بهار دلگشا آمد
گوهر بعدی:غزل ۳۲۸ - همه محروم و ازو دست کسی دور نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
