غزل ۳۳۶ - دل بیهده افغان ز تو ناساز ندارد

دل بیهده افغان ز تو ناساز ندارد
چون شیشه که تا نشکند آواز ندارد ۱

این عیب بگیرائی مژگان تو ماند
از رفتن اگر اشک مرا باز ندارد ۲

در خلوت دل پرده نشین کیست بجز تو
در سینه صدف غیر گهر راز ندارد ۳

هر راز که دل داشت نهان، اشک دگر گفت
پیکان تو رازیست که غماز ندارد ۴

من لب اگر از نوحه و فریاد به بندم
پروانه درین بزم هم آواز ندارد ۵

چون دام در و سر زده نتوان بدرون رفت
عیبست قفس را که در باز ندارد ۶

در محفل دیوان کلیمش نتوان یافت
گر شمع سخن شعله آن راز ندارد ۷