غزل ۳۴۸ - بیا که دل ز تو غیر از جفا نمی خواهد

بیا که دل ز تو غیر از جفا نمی خواهد
سپند از آتش مهر و وفا نمی خواهد ۱

چو من ببرم در آیم برای جا دادن
تو برمخیز که پروانه جا نمی خواهد ۲

بدام حادثه افتاده را ز عقل چه سود
فتاد کور چو در چه عصا نمی خواهد ۳

عجب که جوهر من رنگ عجز برتابد
زبان تیغ امان از بلا نمی خواهد ۴

فسردگی را بازار آنچنان گرمست
که کاه روی دل از کهربا نمی خواهد ۵

کرم ز بخل به، اما بخیل به ز کریم
بخیل هرگز کس را گدا نمی خواهد ۶

قبول عام ازین بیشتر نمی باشد
که استخوان مرا هم هما نمی خواهد ۷

کلیم سوخته عریان بیسروپائی است
بسان شمع کلاه و قبا نمی خواهد ۸