غزل ۳۵۱ - آن رهروان که در پس زانو سفر کنند

آن رهروان که در پس زانو سفر کنند
پوشیده دیده و ره نادیده سر کنند ۱

هر جا غبار کوی تو باشد عبیر چیست
خاکیست آنکه عطر فروشان بسر کنند ۲

اهل کرم که عزت مهمان شناختند
خجلت کشند گر غمی از دل بدر کنند ۳

یکباره عیبهای جوانی وداع کرد
هنگام کوچ قافله را هم خبر کنند ۴

دوران برات رزق عزیزان نوشته است
بر کشته ایکه سبز ز آب گهر کنند ۵

نازم بتوتیای قناعت که می دهد
بینایئی که از همه قطع نظر کنند ۶

حرف تب فراق ترا عاشقان چو شمع
گر شام سر کنند سحر مختصر کنند ۷

تاب و توان کرسی زانو چه کم شود
باید خیال بیهده از سر بدر کنند ۸

فرزند ماست شعر و بدان فخر می کنم
زان ابلهان نه ایم که فخر از پدر کنند ۹

از لذت تبسم شیرین لبان کلیم
ارباب ذوق جمله نمک در شکر کنند ۱۰