غزل ۳۵۳ - بت پیمان شکم دم از وفا زد

بت پیمان شکم دم از وفا زد
اثر نقشی بر آب گریه ها زد ۱

خوشا آسایش دردی که ما را
چنان گیرد که نتوان دست و پا زد ۲

ز درد رشک همکاران کبابیم
بمجلس اشک شمع آتش بما زد ۳

ز بخت تیره روز هر که شب شد
بجای شمع آتش در سرا زد ۴

چرا آب بقا نبود سیه روز
که راه راحت آباد فنا زد ۵

قمار پاکبازی خوش نشین شد
دوشش فقرم ز نقش بوریا زد ۶

شکر خند گل ساغر صدا داشت
حریفان صبوحی را صلا زد ۷

خدنگ آه چون تیر هوائیست
کزو نتوان شکار مدعا زد ۸

سموم عشق رخت هستیم سوخت
در آن وادی که مجنون را هوا زد ۹

کلیم از مطلب نایاب بگذشت
بدست آورده را هم پشت پا زد ۱۰