غزل ۳۶۶ - کی تمنای تو از خاطر ناشاد رود

کی تمنای تو از خاطر ناشاد رود
داغ عشق تو گلی نیست که بر باد رود ۱

نرود حسرت آن چاه زنخدان از دل
تشنه راآب محالستکه از یاد رود ۲

گر بشستن برود نقش الف از شانه
فکر بالای تو هم از دل ناشاد رود ۳

نتوان از سر او برد هوای شیرین
لشکر خسرو اگر بر سر فرهاد رود ۴

در ره عشق جهانسوز چه شاه و چه گدا
حکم سیلاب بویرانه و آباد رود ۵

می کشد هر چه بدریا رسد از چشم ترم
ناز شاگرد خردمند باستاد رود ۶

اگر آئینه نیابد ز قبولت نظری
زلف جوهر همه از چهره فولاد رود ۷

اشک سودی نکند عاشق دلباخته را
چکند دانه چو دام از کف صیاد رود ۸

کاش چون شمع شود سر همه اعضای کلیم
تا سراسر بره عشق تو بر باد رود ۹