غزل ۳۹۸ - چشم جادوی تو در دلجوئی اهل نیاز

چشم جادوی تو در دلجوئی اهل نیاز
هیچ کوتاهی ندارد عمر مژگانش دراز ۱

رشته جان و رگ دل در خم مژگان اوست
هیچکس دیدی بیک مضراب بنوازد دو ساز ۲

هر کسی سازی بذوق خویشتن سر می کند
دل میان مطربان خوش کرده یار دلنواز ۳

جامه دیوانگی بر قد هر کس راست نیست
از دو صد دیوانه یکتن نیست عریانی تراز ۴

در قمار عشق بازی با تو نقشم خوش نشست
چون؟ نباشد اینچنین تو پاک بر، من پاکباز ۵

از نشان خون ناحق کشتگان او را چه باک
بال گنجشک است فرش آشیان شاهباز ۶

تا نبود این تاج زرین بر سرش آسوده بود
شمع افتاد از هوای سرفرازی در گداز ۷

شعر اگر وحی است محتاج سخن فهمان بود
چون ممیز در میان نبود چه سود از امتیاز ۸

بیشتر ما را کلیم آفت رسد ز ابنای جنس
شیشه از سنگست و از وی بیش دارد احتراز ۹