غزل ۴۳۲ - بسکه از بار غم دهر گرانبار شدم

بسکه از بار غم دهر گرانبار شدم
همه رو سجده کنان تا در خمار شدم ۱

شیشه پیچ دل از مستی من خود نشکست
من باین دل شکنان از چه گرفتار شدم ۲

خرم از ابر بهاری نشدم طالع بین
که درین باغ چو خار سر دیوار شدم ۳

خواهم آئینه دگر روی بمن ننماند
بسکه از زشتی خود بر دل خود تار شدم ۴

تا کی ایدل زغم تنگدهانان زاری
من بتنگ آمدم از وضع تو بیزار شدم ۵

بعد عمریکه بخواب من بیدل آمد
گریه آبی برخم ریخت که بیدار شدم ۶

رفتم از هوش مکن مستم ازین بیش کلیم
چشم بردار از آن چشم که از کار شدم ۷