غزل ۴۳۷ - نه همین از بخت بد طوفان ز عمان دیده ام

نه همین از بخت بد طوفان ز عمان دیده ام
دایم از جوش تری از قطره طغیان دیده ام ۱

صد خلل در راحت تنهائیم افتاد اگر
زآشنایان گردبادی در بیابان دیده ام ۲

از غم بیخانمانی گریه ام رو داده است
آشیان بلبلی گر در گلستان دیده ام ۳

شانه تاری چند از زلفت بچنگ آورد و من
حاصلی گردیده ام، خواب پریشان دیده ام ۴

شکوه بخت از زبانم سر نزد، گوئیکه من
در سواد تیره بختی آب حیوان دیده ام ۵

از هدف صابرترم هر جا بلائی رو دهد
شکر باران کرده ام گر تیرباران دیده ام ۶

اشک ما از گرمی شوق دگر آید بوجد
رقص آزادی طفلان از دبستان دیده ام ۷

استخوان من قناعت بر هما شیرین کند
زین شکرریزی کزان لبهای خندان دیده ام ۸

می توان دریافت فیض سینه چاکی را کلیم
زین گشایشها که از چاک گریبان دیده ام ۹