هوش مصنوعی:
این شعر از کلیم کاشانی بیانگر احساسات ناامیدی، تنهایی و رنج انسان در جهان است. شاعر خود و دیگران را مانند درختان بیبر، مرغان بیپر و ساغرهای خالی توصیف میکند که در جهانی پر از کینه و بیمهری زندگی میکنند. با این حال، در میان این ناامیدی، شعلهای از زندگی و امید همچنان در دل شاعر زنده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، بیان احساسات ناامیدی و تنهایی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۴۴۹ - باغبان بیمهر و ما در اصل نخل بی بریم
باغبان بیمهر و ما در اصل نخل بی بریم
عاقبت در گلخن گیتی کف خاکستریم ۱
هیچکس نبود که نبود در پی آزار ما
اهل عالم جمله طفل و ما چو مرغ بی بریم ۲
عاشقانت تیغ کین در یکدگر خوش می نهند
خون هم چون آب می ریزیم و از یک لشکریم ۳
مهرورزی چون رسن تابیست کین بر رشته را
پیشتر چندانکه داریم از همه واپس تریم ۴
مرغ یک اصلیم عیب ما بود عیب همه
از چه همچون موج دائم در پی یکدیگریم ۵
خاک ما را ز پی سرگشتگی گل کرده اند
دهر گوئی بزم مستانست و ما چون ساغریم ۶
اندرین گلخن بچشم کم مبین ما را کلیم
با همه افسردگی دل زنده تر از اخگریم ۷
عاقبت در گلخن گیتی کف خاکستریم ۱
هیچکس نبود که نبود در پی آزار ما
اهل عالم جمله طفل و ما چو مرغ بی بریم ۲
عاشقانت تیغ کین در یکدگر خوش می نهند
خون هم چون آب می ریزیم و از یک لشکریم ۳
مهرورزی چون رسن تابیست کین بر رشته را
پیشتر چندانکه داریم از همه واپس تریم ۴
مرغ یک اصلیم عیب ما بود عیب همه
از چه همچون موج دائم در پی یکدیگریم ۵
خاک ما را ز پی سرگشتگی گل کرده اند
دهر گوئی بزم مستانست و ما چون ساغریم ۶
اندرین گلخن بچشم کم مبین ما را کلیم
با همه افسردگی دل زنده تر از اخگریم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۸ - فرصتی کو که دوای دل رنجور کنیم
گوهر بعدی:غزل ۴۵۰ - گه گهر گه شرر از دیده تر یافته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
