غزل ۴۵۰ - گه گهر گه شرر از دیده تر یافته ام

گه گهر گه شرر از دیده تر یافته ام
من هم از برق وهم از برق و هم از ابر نظر یافته ام ۱

تا که از پای فتادم زهمه در پیشم
پا براه تو اگر باخته پر یافته ام ۲

پیش پا را نتواند ز سیه روزی دید
در کف هر که چراغی ز هنر یافته ام ۳

بر سرم گل شود از سوز درون خاکستر
می توان یافت که از شمع نظر یافته ام ۴

گر عسس کرد رها محتسبم می گیرد
تا ز کیفیت چشم تو خبر یافته ام ۵

در بیابان طل از اثر گرم روی
صدف آبله را پر ز شرر یافته ام ۶

در مصافی که سرم را سپر از تسلیم است
گر سکندر طرفم گشته ظفر یافته ام ۷

فقر را بسکه قناعت بنظر شیرین کرد
دست ار تنگ بود تنگ شکر یافته ام ۸

راز هر سینه به بینم چو می از شیشه کلیم
ز در میکده تا کحل بصر یافته ام ۹