غزل ۴۶۰ - از دست دهر محنت بسیار می کشم

از دست دهر محنت بسیار می کشم
آئینه وار هر نفس آزار می کشم ۱

در آتشم چو پنبه داغ از ملایمت
از طبع سازگار خود آزار می کشم ۲

یک رهبرم درین ره تاریک برنخورد
چون آفتاب دست بدیوار می کشم ۳

بازار گرمم از خنکی های بخت رفت
آن یوسفم که ناز خریدار می کشم ۴

چون گل بسر زنم زبس از خون گرفته رنگ
از دیده در ره تو اگر خار می کشم ۵

چون سایه اختیار بدستم نداده اند
گویم چسان که دست زهر کار می کشم ۶

خونم وفا بمستی چشمت نمی کند
زین نیم جرعه خجلت بسیار می کشم ۷

از آن مکدرم که زتأثیر عکس خویش
آئینه را نقاب برخسار می کشم ۸

رنگ از حنای عید کلیم ار نباشدم
دستی باین دو دیده خونبار می کشم ۹