غزل ۴۷۵ - باین دماغ که از سایه اجتناب کنیم

باین دماغ که از سایه اجتناب کنیم
بر آن سریم که تسخیر آفتاب کنیم ۱

بگریه سحری سعی بیش ازین خوش نیست
چه لایقست که در شیر صبح آب کنیم ۲

شود بصیر بدل عجز چون کمال گرفت
گذشت از آنکه توانیم اضطراب کنیم ۳

ز شور ناله بود جمله بیقراری اشک
نمی گذارد کاین طفل را بخواب کنیم ۴

سفینه می رود این سعی ناخدا عبث است
چو عمر می گذرد ما چرا شتاب کنیم ۵

هوای خانه ناموس و ننگ دلگیر است
خوش آنکه بر سر عقل این بنا خراب کنیم ۶

کدام سوخته جان راست تاب آتش ما
بآه سرد دلی را مگر کباب کنیم ۷

بیمن عشق ز خاک وجود می سازیم
گلی که غازه رخسار آفتاب کنیم ۸

بود کلیم که باز از نشان دندانها
برای بوسه لبی چند انتخاب کنیم ۹