هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و متناقضی مانند ناامیدی، امید، عشق، رنج و مقاومت است. شاعر از ضعف خود سخن می‌گوید اما در عین حال به عزیزانش متکی است. او از رنج‌های زندگی و تلاش‌های بی‌ثمر می‌گوید، اما همچنان امیدوار است. شعر پر از تصاویر نمادین مانند موج، طوفان، شکسته کشتی و خار مژگان است که بر احساسات پیچیده و دردهای درونی شاعر تأکید دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی، احساسی و نمادین است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند رنج، ناامیدی و مقاومت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

غزل ۴۸۴ - طالع وارون بر آن برگشته مژگان بسته ایم

طالع وارون بر آن برگشته مژگان بسته ایم
گر چه بیقدریم خود را بر عزیزان بسته ایم ۱

موری از تاب کمر ما را تواند صید کرد
چشم همت گرچه از ملک سلیمان بسته ایم ۲

دیده گر سیراب شد، دل تشنه یکقطره ماند
خانه ویران کرده تا آئین دکان بسته ایم ۳

دانه دام تعلق مزرع گیتی نداشت
ما بامید چه یارب دل بدوران بسته ایم ۴

خاطر آشفته ما هست عیب روزگار
بر سر ایام دستار پریشان بسته ایم ۵

ما و می در این چمن چون توبه فصل بهار
روز اول با شکستن عهد و پیمان بسته ایم ۶

از شکسته کشتی ما تا گهی یاد آورد
رشته های موج بر انگشت طوفان بسته ایم ۷

در حصار آهن ما غم نخواهد راه کرد
رخنه های سینه را یکسر زپیکان بسته ایم ۸

خار مژگان را بچشم کم مبین دیگر کلیم
چار موسم از گلش نخل شهیدان بسته ایم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۸۳ - ما تکیه بیاری هوادار نداریم
گوهر بعدی:غزل ۴۸۵ - بیقدر نخواهم شد اگر خاک نهادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.