غزل ۵۴۹ - جنون تا بداد اسیران رسیده

جنون تا بداد اسیران رسیده
ز داغش چه سرها بسامان رسیده ۱

غم از هر طرف ساغری پیشم آرد
چو هشیار در بزم مستان رسیده ۲

نه از لخت دل خانه ام گلستان شد
کزین گل بخار بیابان رسیده ۳

ز شوق تماشای تو باز گشته
بچشمم سرشک بدامان رسیده ۴

بچشم من از هر نسیمی که آید
سلامی ز خار مغیلان رسیده ۵

ز بر گشتگی های بخت سیاهم
خبرها بآن زلف و مژگان رسیده ۶

کلیم از نگون بختی خود چه نالی
ببین ناله ات را بکیوان رسیده ۷