هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از غم و اندوه، درد و رنج عاشقانه، و ناامیدی سخن میگوید. شاعر از گلهای باغ، لاله و سنبل به عنوان نمادهای غم و پریشانی یاد میکند و احساسات خود را از طریق تصاویر طبیعت بیان میکند. او از بخت بد، جراحتهای عاشقانه و اشک خونین میگوید و به دنبال تسکین دردهای خود است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عاشقانهی دردآلود، درک آن را برای سنین پایینتر دشوار میکند.
غزل ۵۵۴ - نبرد از دل غمی نظاره گلهای بستانی
نبرد از دل غمی نظاره گلهای بستانی
ز لاله داغ دل افزود و از سنبل پریشانی ۱
شکفته رویم ار بینی، نه پنداریکه خوشحالم
که در زیر غبار غم نهان شد چین پیشانی ۲
بخاک افشاند بخت بد چو برک گل پر و بالم
درین گلشن چنین کردیم آخر بال افشانی ۳
شراب درد و غم از ساغر تبخاله می ریزد
مبادا از پی حرف مداوا لب بجنبانی ۴
برای گرد سرگشتن ازو بهتر نمی یابم
بگرد عالمم ای بخت اگر صد ره بگردانی ۵
جراحتهای چشم از اشک خونین کی شود بهتر
خراش دیده افزون می شود زین لعل پیکانی ۶
کلیم امشب دلی از یار خالی می کنم تا کی
سخن بر لب گره باشد نفس در سینه زندانی ۷
ز لاله داغ دل افزود و از سنبل پریشانی ۱
شکفته رویم ار بینی، نه پنداریکه خوشحالم
که در زیر غبار غم نهان شد چین پیشانی ۲
بخاک افشاند بخت بد چو برک گل پر و بالم
درین گلشن چنین کردیم آخر بال افشانی ۳
شراب درد و غم از ساغر تبخاله می ریزد
مبادا از پی حرف مداوا لب بجنبانی ۴
برای گرد سرگشتن ازو بهتر نمی یابم
بگرد عالمم ای بخت اگر صد ره بگردانی ۵
جراحتهای چشم از اشک خونین کی شود بهتر
خراش دیده افزون می شود زین لعل پیکانی ۶
کلیم امشب دلی از یار خالی می کنم تا کی
سخن بر لب گره باشد نفس در سینه زندانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۵۳ - دوران ز عاریتها دندان ز ما گرفته
گوهر بعدی:غزل ۵۵۵ - تو ز روی مهربانی بمیان مگر در آئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.